Atrakcje w okolicy gminy

 

Zamek na skale i pustelnia

Na południowych obrzeżach miejscowości zaczyna się szeroka płaska dolina, nad którą wznosi się potężny blok skalny, na bazie którego zbudowano średniowieczne umocnienia a potem barokową pustelnię, której pomieszczenia zachowały się do dnia dzisiejszego. Skała mająca ponad 30 m wysokości i 100 m długości została w górnych, niemal niedostępnych partiach, przez dawnych budowniczych znacznie rozczłonkowana. Kamieniarze wydrążyli w kamieniu wąskie wejściowe korytarze ambitu oraz kościół zwieńczony wieżą.

Na południowej nasłonecznionej ścianie skały wyciosano kilka poziomów ogrodowych tarasów. Jednym z najstarszych i najciekawszych pomieszczeń jest loch głodowy w kształcie dzbanu, początkowo wydrążony w skale w celu magazynowania zboża. Mieszkańcy zamku znajdowali tu schronienie w czasach wojen, niektórzy zaś, jak Mikeš Pancíř, organizowali stąd wyprawy rabunkowe. W czasie wojny trzydziestoletniej umocnienia zostały zniszczone, co oznaczało koniec wojskowej funkcji zamku. Po długim okresie spustoszenia, w czasach szczytowego baroku na skale pojawił się spirytualizm. Nowy właściciel Ferdinand Hroznata z Kojotova z religijną pasją rozpoczął w 1690 roku szeroko zakrojoną przebudowę, chcąc zbudować tu miejsce pielgrzymkowe z klasztorem. Po jego śmierci jego okazałe plany organiczono do pustelni, w której w XVIII wieku mieszkało sześciu pustelników.
Szlachta, hrabiowie Kinscy, którzy w tym czasie mieszkali w nowym pałacu w centrum miejscowości, często chadzali na skałę ze swoimi zacnymi gośćmi.

Pałac

W latach 1730-1733 hrabia Jan Józef Maksymilian Kinski, największa postać w historii Sloupu, zlecił budowę nowego pałacu w pobliżu kościoła. Początkowo barokowy obiekt został w 1828 roku na zlecenie hrabiego Karola Kinskiego przebudowany w stylu empire (zwłaszcza wnętrza). Hrabia K. Kinski zlecił również w tym samym roku stworzenie galerii przodków. W dniu 28 września 1779 roku w pałacu nocował cesarz Józef II, dnia 8.10.1802 roku arcyksiążę Karol a 31.7.1822 roku arcyksiążę Franciszek Karol.

Portal pałacu zdobią trzy kamienne rzeźby dłuta Matyáša Brauna – Atlas, Diana i Ceres. We wnętrzach pałacu, we wnękach przejścia do parku pałacowego umieszczone są rzeźby Merkurego i Argosa a naprzeciw królowej Omfali i Herkulesa (również dzieła Brauna). W parku pałacowym znajduje się piękna fontanna z rzeźbą Neptuna i delfinem z 1755 roku, którą wykonał lokalny rzeźbiarz Antoni Max. Pałac należał do rodziny Kinskich, a potem Preysingów do 1945 roku. Po wojnie mieściło się tu sanatorium dla praskich dzieci, później obiekt służył do organizacji zielonych szkół, następnie był tu zakład opieki społecznej a potem dom emerytów. Obecnie pałac nie jest dostępny dla turystów.


Jaskinia Samuela składa się z małego przedsionka, który pełnił również funkcję kuchni oraz pomieszczenia mieszkalnego (6x2,5 m) z oknami. Na ścianie widoczne są ślady niemieckiego napisu: "Pustelnik Görner, z zawodu sadownik krzewów ozdobnych, producent okularów i lornetek, spędził tu 17 lat swojego życia aż do 1735 roku, gdy przeniósł się do pustelni Einsiedlerstein - Skalní hrad [Zamek Skalny]. Po kilku latach pojawił się w opustoszałej chacie w pobliżu Świętej Góry koło Příbramia, gdzie został jednej nocy napadnięty i zamordowany. Po nim miejsce to nazwano Jaskinią Samuela".

© 2005-2012 Obec Sloup v Čechách